Ik vertrek naar de andere kant van de wereld, en niemand vraagt me nog waarom. Vroeger zocht ik dan naar een verantwoording, een project dat eerst af moest, een reden die hout sneed. Nu volstaat dit: iets vanbinnen wil al veel te lang vooruit.
Dit is Poort 35, die staat in mijn zon en is meteen ook mijn allerbelangrijkste poort.
Groei ontstaat bij mij zelden in een plan of een idee. Ik kan iets begrijpen, analyseren, aanvoelen dat het eraan komt, maar pas middenin de ervaring zelf valt alles op zijn plek. Stilstand voelt voor mij als vervlakking, alsof mijn energie er langzaam uit weglekt zodra er niets nieuws meer door me heen beweegt.
Ik heb ervaringen nodig zoals anderen lucht nodig hebben.
Mensen noemen Poort 35 al snel rusteloos. Ik noemde mezelf ook rusteloos, voordat ik Human Design leerde kennen, alsof tevredenheid voor mij nooit genoeg leek te zijn. Wat er in werkelijkheid speelt is een diep verlangen om het leven voluit te ervaren.
Nieuwe plekken. Andere ritmes. Andere gesprekken. Ik ga om wakker te blijven.
Zodra ik te lang in dezelfde routine blijf hangen, voel ik het meteen. Mijn lichaam wordt zwaarder, mijn blik smaller, mijn stem zachter, alsof ik mezelf stap voor stap inperk.
Deze reis is geen opwelling. Ze is een antwoord op een innerlijke druk die al een tijd fluistert: hier ligt nog iets te leren.
Ik ken ook de valkuil van Poort 35. Te snel willen. Te veel tegelijk. Denken dat elke prikkel meteen gevolgd moet worden.
Daarom voelt dit vertrek anders. Ik ga om te kijken, om aanwezig te zijn bij wat zich aandient, zonder het meteen te willen vastpakken.
Poort 35 draait om het juiste moment. En dit moment klopt, niet omdat het perfect is, maar omdat mijn lijf er luid en duidelijk ja op zegt. Mijn sacrale centrum schreeuwt het bijna.
De hoogste expressie van Poort 35 gaat over wat je doet met wat je meemaakt, over wat je belichaamt nadat je erdoorheen bent gegaan.
Mijn stem spreekt vanuit ervaring: ik heb dit gevoeld, en dit is wat het me leerde.
Ik ontmoet mezelf, in situaties die ik hier nooit had kunnen oproepen.
Later, wanneer de stof is neergedaald, komen de woorden vanzelf. Verhalen, inzichten, gedeeld omdat beweging iets met een mens doet dat de moeite waard is om door te geven.
Vooruitgang zit voor mij in het lef om te ervaren, zonder garantie op een goede afloop.
Dus ik ga. Met nieuwsgierigheid, met open zintuigen, met het vertrouwen dat wat ik nodig heb zich onderweg vanzelf zal tonen.
Poort 35 komt vooruit door het leven binnen te stappen.
En dat is precies wat ik nu doe.
Ontdek meer van LEEF JE DESIGN
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.